است و منه زكى الزرع اى نما و حصل فيه نمو كثير و بركة ، و منه و صلوات زاكيه اى ناميه و ممكن است كه فاطمه زهرا را زكيه خواندند از براى نماء آن جسد عنصرى و جثة حسيه‌اش كه بر خلاف اجساد ديگران بوده كما ستعرف فى محله و سادات جنان وقتى كه قنداقه فاطمه را بام المؤمنين دادند عرض كردند خذيها طاهرة مطهرة زكيه ميمونة و اين وصف راجع به طهارت از خبائث ظاهره است بواسطه قرينهء حاليه و اگر در مقامى اين لقب بدون قرينهء ذكر شود عموم دارد و طهارت معنويه را هم مىفهماند . ( 15 - الراضية ) ( يص ) اين لقب عالى حكايت از رضاى آن حضرت مىكند و عالم رضوان اكبر است و از براى هركس بطريق كمال جز براى معصومين يافت نمىشود كه حق‌تعالى خبر داده در سوره ( غاشيه ) وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ لِسَعْيِها راضِيَةٌ فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ چون نفس راضيه فرداى قيامت در عيشه مرضيه است و علامت نفس راضيه آنست سخط نكند به چيزى كه خداوند از براى او مقدر كرده است و از براى خود راضى به عمل قليل نشود و اين مضمون حديث است كه در مجمع نقل شده است من رضى بالقليل من الرزق قبل اللّه منه اليسير من العمل و من رضى باليسير من الحلال خفت مئونته و تنعم أهله و بصره اللّه داء الدنيا و دوائها و اخرجه منها سالما الى دارالسلام . ( و الراضى الذى لا يسخط بما قدر عليه و لا رضى لنفسه بالقليل ) . اكنون بدانكه نفس بعد از اينكه مطمئنه شد زمان رجوع الى الحق و خروج از علايق بدن و توجه بعالم قدس راضيه و مرضيه است و اين رضا از اطمينان او است كه در نفس وى سپرده شده است و اطمينان در تلو مقام ايقان است كه از ترقي ملكات حقه يافته است و معني اطمينان آنست كه آنچه در آخرت بوى عنايت مىشود در دنيا همان را بالمشاهده كان مىبيند يعنى عالم شهود و كشف او در دنيا و آخرت بر يك نهج است و اين است معنى لو كشف الغطا ما ازددت يقينا و اين لقب شريف كمال تمجيد است براى فاطمه ( ع ) و اين صفت رضا هم بنحو كمال در آن حبيبهء ذوالجلال ظهور يافت بلكه با رضاي خدا و رسول متحد گرديد و مغايرت از ميان برفت و ازاين‌روست كه